Beni Türk Doktorlarına Emanet Edin !
Bir Türkiye istiyoruz. Çok fazla lüksün olmadığı, çok fazla alış veriş merkezlerinin olmadığı, çok fazla arabaların olmadığı, çok fazla ışıltılı panoların olmadığı ama buna karşın, çok fazla bir şey istiyoruz. Düzgün bir sağlık sistemi… Önce yaşama hakkı istiyoruz. Sonrası da var ya; onlar çok sonra. Önce yaşatmak için var olan bir sağlık sistemi istiyoruz. Yaşamalıyız ki sonra herkesin okuryazar olduğu bir toplum isteyelim. Toprağı olan çiftçiler isteyelim, İşi olan gençlerin üretimle meşgul olduğu bir ülke… Ama önce yaşama hakkı. Biz kim miyiz? Biz müdahale etseydik, hastanede yatırılsaydık da öleceklerdi diyerek geçip gittikleri sonsuzlaşan canlarız. İmkânsız yanıldılar ölmedik. Biz vicdan olup şimdi aranızda dolaşıyoruz. “İhmal yok”… Biz bu iki kelime ile unutulanlar olmak istemiyoruz. Biz yazın daha yaşama başlamadan sonsuzlaşan kırk bebeğiz. Biz bir gün daha fazla nasıl yaşatabiliriz diyen doktorlar istiyoruz. Her şüpheli kaybın ardından basına açıklama yapıp ” tüm incelemelere açığız, hiçbir suçumuz yoktur diyen” doktorlar değil, “hata varsa sorumluların açığa çıkarılmasına yardımcı olacağız” diyen başhekimler istiyoruz. Hastasına Hiv virüslü kan verip ölümüne neden olanların mesleğinin elinden alınmasını istiyoruz. Biz acı çeken babalara ”bu kadar önemli miydi ” diye sorabilen doktorlar değil, en azından acıyı paylaşabilen doktorlar istiyoruz. Biz ölümümüzün ardından hakkımızı arayan ailelerimizin kapısını çalıp “benim meslek hayatımı bitirirsiniz, başımı yakarsınız” diyen doktorlar değil, ” acınız acımızdır, bir hata yaptığımızı düşünüyorsanız sonun kadar gidin” diyen doktorlar istiyoruz. Biz ” Solunumda lezyonlar vardı” diye açıklama yapıp bizi taburcu edip gidişimizin ardından da “hiçbir ihmal yoktur” diyenleri istemiyoruz. Biz yatak yok gerekçesi ile ağrılar içinde eve yollanan hastalar istemiyoruz. Biz bu ulvi, amacı sadece ve sadece insan yaşatmak olan mesleğin laiki ile icra edilmesini istiyoruz. Biz, bir gün daha fazla yaşama şansımız varken ötelenenler olmak istemiyoruz.
Çok şey istiyoruz değil mi? Ama imkânsız olanı değil İnsanlığa yaraşanı istiyoruz. Biz şimdi şarkıda ki gibi annelerimizden aldığımız bir avuç sevinçle, ölümsüz ÖZGÜR çocukluğumuza doğru yeniden yol almak istiyoruz. Biz, bizim gidişlerimizin ardından ihmal yoktur deyip susan herkesin vicdanlarını rahatsız etmek istiyoruz.
Biz kim miyiz? Bebek ölümleriyiz biz, 22 yaşında beyin ameliyatından bir buçuk gün sonra taburcu edilen Özgür Aşanız, bir yaşında hiv virüslü kan verilen Y. Ç’yiz, Sakarya da doktor hatası nedeniyle kolu kesilen genç kızız, Yanlış tedavi sonucu altı yaşında kolunu kaybeden İlayda Engin’iz, Serhan Şeşeniz, Yedi aylık bebeği ile ölüm raporuna açıklanamayan şüpheli ölüm yazılan Hediye Şeniz, beş yaşında serviste yer yok denilerek eve gönderilip aranızdan giden İsmihan Karaaslanız ve niceleriyiz.
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın