Celladın Adı Kader
“Kadermiş” 30 madencinin cellatı. 300-400 liraya yerin karanlık derinliklerine inen, yüzü kara ama ruhu ak insanların cellatı kadermiş. Bir aileden üç kişinin canını alan, nişanlı delikanlıyı yavuklusundan ayıran suçlu “kadermiş”.
Babalar, oğullar , eşler ölüyor.Kimileri için rakamdan ibaret ömürler var bu güzel topraklarda. Onların ölümleri doğal, olağan. Çünkü yoksullar. Çünkü ekmek kavgasındalar.Onlar gider, yerlerine yenileri gelir. Nasıl olsa iş aş bekleyen çok.
Şimdi önümde fotoğraflar, günlerce ölmemek için direnen madencilerin fotoğrafları. Ölmemek için ağızlarına kolonyalı mendil koyan yitip giden bedenlere utanarak bakıyorum. İnsanlığımdan utanarak. Yazgıları kömür gibi denilen, güneş görmeyen ama onurdan gururdan parıl parıl parlayan gözlere bakıyorum. Toprak dolu gözler. Yetim kalan oğulların kızların , evlatsız kalan anaların gözleri. Ocakların yoksulluğu sinmiş gözler. İşte o gözler öyle çok şey anlatıyor ki, ben kendi adıma susup o gözlerin ışığına sarılıyorum.
“Siz zenginsiniz,siz sahipsiniz.Biz yoksuluz,biz yoksunuz.Sizde var,bizde yok.Burada herşey çok güzel.Güzel olamayan sadece yüzler.Anarres’te hiç bir şey güzel değildir,yalnız yüzler güzeldir.Diğer yüzler,erkek ve kadın yüzleri.BİZİM ONLARDAN BAŞKA BİRŞEYİMİZ YOK.Burada siz mücevherleri görüyorsunuz, orada gözleri görürsünüz.Gözlerde de GÖRKEMİ, insan ruhunun görkemini görürsünüz.Çünkü bizim erkeklerimiz ve kadınlarımız özgürdür,hiçbirşeye sahip olmadıkları için özgürdürler.Siz sahipler ise sahiplisiniz.Hepiniz hapistesiniz.Herkes yalnız, tek başına, sahip olduğu yığınla birlikte.Hapiste yaşıyor, hapiste ölüyorsunuz. Gözlerinizde görebildiğim yalnızca bu DUVAR!” (” Mülksüzler” isimli romandan)
Müjgan Tekin
21 Mayıs 2010
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın